Witryna wykorzystuje pliki cookie wyłącznie do zbierania danych statystycznych. Więcej w polityce prywatności.
Strona główna
konkurs prenumerata wyszukiwarka facebook
reklama

3 '2015







Miasta dla ludzi

Życie między budynkami

Produkty dla Architekta 2014







Oferta dla Architekta

Oferta dla Architekta



 

p a t r o n a t y
m e d i a l n e


 

W marcowym numerze „Kultura+” przyglądamy się centrom kultury — wyjątkowym obiektom użyteczności publicznej, które zazwyczaj łączą w sobie kilka funkcji. Tego typu realizacje często powstają na uboczu, w mniejszych ośrodkach miejskich lub peryferyjnych dzielnicach, gdzie dostęp do oferty kulturalnej był do tej pory ograniczony brakiem odpowiedniej infrastruktury. Z ich realizacją łączą się często spore ambicje, by stworzyć obiekt wyjątkowy. Tego typu inwestycje stają się ikonami miejscowej architektury i nowym ośrodkiem życia lokalnej społeczności.

Wielozadaniowość to cecha naczelna centrów kultury. Muszą one pomieścić pod jednym dachem kilka funkcji kierowanych do różnych grup odbiorców, a zatem zaspakajać potrzeby użytkowników o zróżnicowanych wymaganiach. Szkoła tańca dzieląca przestrzeń z posterunkiem policji? Sala koncertowa ulokowana w samym centrum kompleksu sportowo-rekreacyjnego? To tylko dwa przykłady ekstrawaganckiego mariażu funkcji.

W wybranych do numeru realizacjach pozytywnie zaskakuje dbałość o kształtowanie przestrzeni publicznej wokół obiektu — staje się ona dodatkową atrakcją dla użytkowników instytucji. Szczególnie cenne jest to w przypadku realizacji ulokowanych w dzielnicach pozbawionych terenów zielonych — meksykańskiej Kinotece autorstwa Rojkind Arquitectos oraz Centrum Edukacyjno-Kulturalnym w Bytomiu, projektu medusa group. Z kolei dwie ulokowane w holenderskich miastach realizacje — centrum kultury Rozet i centrum muzyki popularnej Poppodium wyraźnie otwierają się na otoczenie i wciągają do swego wnętrza życie ulicy.

Wszystkie te centra kultury ofiarują wartość dodaną. Rewitalizują swe sąsiedztwo zarówno na poziomie architektury oraz urbanistyki miasta, jak i za pomocą oferty kulturalnej kierowanej do mieszkańców.


Beata Seweryn

 

główne prezentacje


Centrum Edukacyjno-Kulturalne przy kościele św. Jacka

medusa group

W 2014 roku w Bytomiu oddano do użytku przebudowę skweru wraz zagospodarowaniem terenu wokół kościoła św. Jacka oraz pawilon zawierający salę prób i budynek warsztatów muzyczno-teatralnych wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą. Autorem realizacji jest bytomska pracownia medusa group. Przyjazna i funkcjonalna przestrzeń dobrze wpisuje się w kontekst otoczenia — uzupełnia go i nie zaburza zastanej harmonii okolic neoromańskiej świątyni.
 
Narodowa Kinoteka XXI wieku w Meksyku

Rojkind Arquitectos

Patrząc na zdjęcia, trudno uwierzyć, że nowy, wyrazisty kształt kompleksu budynków Narodowa Kinoteka XXI wieku zawdzięcza rozsądnej rozbudowie i rewitalizacji, a nie jest dziełem stworzonym od podstaw. Mieszcząca się w Xoco, w południowej części metropolii Meksyku, instytucja szczyci się znakomitą, czterdziestoletnią tradycją działania. Otwarto ją w 1974 roku. Przez dekady archiwizowano i upowszechniano w niej sztukę filmową. Podczas festiwali i premier miejsce gościło największe gwiazdy światowego kina. W 1982 roku doszło tam do tragicznego pożaru, który strawił znaczną część cennych zbiorów — jak wiadomo niewiele rzeczy płonie równie gwałtownie co celuloid. Kinotekę odbudowano w dziesiątą rocznicę otwarcia. W skład centrum filmowego wchodziły cztery bliźniacze, brutalistyczne budynki na planie trapezu. Każdy mieścił salę kinową na 550 miejsc.
 
centrum muzyki popularnej

van Dongen-Koschuch | Architects and lanners

W mieście Venlo położonym w południowo-wschodniej Holandii blisko granicy z Niemcami jedną z głównych atrakcji, poza statecznymi muzeami i instytucjami kultury, jest dość pokaźnych rozmiarów budynek poświęcony muzyce pop. Tak naprawdę jednak w bogatym kalendarzu tamtejszych wydarzeń muzycznych znajdziemy także reprezentacje innych prądów muzycznych. To budynek stworzony jako miejsce do organizacji licznych koncertów, ale przy tym umożliwiający muzykom pracę nad swoją twórczością. Znajdują się w nim między innymi studia nagraniowe, sale prób, przesłuchań, garderoby i pracownie, a także pojemna sala koncertowa.
 
centrum kultury Väven

Snøhetta + White Arkitekter

Snøhetta oraz White Arkitekter zaprojektowały centrum kultury Väven w szwedzkim mieście Umeå. Väven w języku szwedzkim oznacza splot, co — zdaniem architektów — ma odzwierciedlenie w formie budynku. Centrum jest częścią większego projektu rozwoju Umeå o nazwie „miasto między mostami”. Jest jednocześnie katalizatorem rewitalizacji całego obszaru, chociaż głównym celem władz miejskich jest stworzenie obszaru kulturowego wzdłuż rzeki Ume.
 
centrum kultury Rozet

Neutelings Riedijk Architects

Wielofunkcyjne centrum kultury Rozet, otwarte w 2013 roku, łączy w sobie kilka obszarów działania. Na siedmiu kondygnacjach bryły zaprojektowanej przez biuro Neutelings Riedijk Architecten znajdziemy dwie biblioteki, centrum sztuki, dziedzictwa i lokalne centrum społeczne. Budynek na planie wydłużonego czworoboku stanął na granicy starego miasta z dzielnicą powstałą po II wojnie światowej. To ważny punkt w tkance miasta, wymagający elementów spajających dwie części Arnhem. Swoją nazwę, Rozet, centrum zaczerpnęło z detalu architektonicznego. Rozeta — kamienny kwiat, to forma wzięta z natury i zamknięta w surowym materiale i regularnej geometrii. W centrum kultury Rozet natura, sztuka architektury i kultura idą w parze na wielu poziomach.
 
komenda policji i szkoła tańca w Charleroi

Ateliers Jean Nouvel + MDW Architecture

Kto by pomyślał, że w jednym kompleksie zabudowy, na wspólnej działce, można połączyć główną miejską siedzibę policji i instytucje związane z tańcem? Co więcej, kto wpadłby na pomysł, by w centralnej części niskiego zabytkowego zespołu dawnych koszar wybudować siedemdziesięciopięciometrowy budynek? Taka koncepcja zrodziła się w zachodniej Belgii, w mieście Charleroi. Pomysł to nader egzotyczny, lecz z niemałym powodzeniem został wprowadzony w życie przez biura Jeana Nouvela i MDW Architecture. W 2011 roku obie pracownie wspólnym sumptem wygrały międzynarodowy konkurs na projekt renowacji i rozbudowy budynków przynależnych policji i żandarmerii, a częściowo wykorzystywanych także, m.in., przez Centrum Choreografii Fédération Wallonie-Bruxelles Charleroi Danses.
 
centrum koncertowo-sportowe w Courbevoie

2/3/4/ Architecture

Mix funkcji to standard w architekturze współczesnej. Atelier 2/3/4 w podparyskim Ville de Courbevoie zaprojektowało kompleks, który łączy w sobie program sportowy i kulturalny. Miejscowość jest satelitarnym miasteczkiem Paryża z szerokim programem rewitalizacyjnym rozpisanym na najbliższe lata. W ramach planu rozwoju miasta w 2012 roku władze miasteczka zdecydowały o rozebraniu stadionu położonego nad Boulevard Aristide Briand, a w jego miejsce wybudowano nową przestrzeń sportową z budynkiem i salą widowiskowo-sportową na tysiąc miejsc, która ma za zadanie pomieścić pokazy i duże wydarzenia sportowe, aulą na trzysta osób, która jest przeznaczona na imprezy dla dzieci w wieku szkolnym, siłownią, klubem fitness, salą bankietową oraz studiem nagrań.
 
centrum społeczno-kulturowe w dzielnicy Neudorf

Cabinet d’Architecture et d’Urbanisme Heintz-Kehr & associés

Oryginalny budynek domu kultury przy Rue du Landsberg w Strasburgu we Francji, silnie wyróżnia się w swoim otoczeniu. Dwukondygnacyjny obiekt zwraca uwagę prostotą formy i matową czernią elewacji z betonu strukturalnego, na których powierzchni odciśnięto regularny trójwymiarowy motyw inspirowany charakterystycznym boniowaniem (z włos. bugnato) z czasów włoskiego baroku, które pojawiało się na ścianach ówczesnych budynków użyteczności publicznej.
 
 
 

podgląd numeru

 






 

 

 

 
    

 


 

   

 

Dodaj Dodaj
Serwer FTP
1992-2014 © Wydawnictwo "RAM", wydawca miesięcznika A&B.